Jeśli szukasz listw przypodłogowych to dobrze trafiłeś - zapraszamy =>

wybierz listwy z MDF

listwy mdf

Listwy przypodłogowe z MDF to bardzo dobry wybór. Materiał jest dobrej jakości, a wybór jest duży - takie listwy mają różną wysokość, sporo wzorów (są modele frezowane), są też wersje kolorystyczne przygotowane przez producenta. W formie podstawowej listwy z MDF są białe, jednak można je malować. Są idealnym wyborem dla kogoś, kto szuka wysokich listew - można kupić takie, które mają nawet więcej niż 15 cm wysokości.

MDF jest bardzo trwałym materiałem, nie odkształca się pod wpływem zmian temperatury, czy wilgotności (co może się przydarzyć listwom drewnianym). I prezentuje się dużo lepiej, niż listwy z PVC.


O stiukach z Wikipedii

Stiuk ? materiał zdobniczy w postaci tynku szlachetnego, mieszanina gipsu, wapienia i drobnego piasku lub pyłu marmurowego, łatwa do formowania, szybko twardniejąca. Często barwiona na różne kolory, nakładana na podłoże (ściany i elementy architektoniczne), gładzona i polerowana po wyschnięciu. Używana najczęściej we wnętrzach budowli.

Gotowy stiuk często imitował marmur. Stosowany do wykonywania tynków, rzeźb pełnoplastycznych, płaskorzeźbionej dekoracji ściennej (sztukateria). Znany był w okresie starożytności (starożytny Rzym), wczesnego chrześcijaństwa, sztuce mauretańskiej, rozpowszechniony w czasach renesansu i baroku. Stanowił także podstawowy materiał w ornamentyce i architekturze Majów.


Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Stiuk


Lubisz wiedzieć więcej?O twardości drewna

listwy mdf

Twardość drewna ? obok gęstości jedna z cech charakteryzująca materiał jakim jest drewno.

Określanie twardości drewna w porównaniu z innymi materiałami jest trudne, ponieważ niejednorodna jest struktura drewna (drewno wczesne, drewno późne). Na wyniki pomiaru ma także wpływ wilgotność drewna, a także rodzaj przekroju na którym dokonywany jest pomiar.

Twardość poszczególnych gatunków porównywać możemy tylko w oparciu o wyniki otrzymane przy zastosowaniu tej samej metody pomiaru.

Na początku XX w. rozpoczęto próby nad określeniem metody pomiaru, która dawałaby porównywalne i powtarzalne wyniki. Pierwszym był Bugsen, którego metoda pomiaru polegała na wbijaniu w drewno igły o określonej średnicy na stałą głębokość 2 mm. Siła potrzebna do tego była wartością określającą twardość drewna. Jednak ten rodzaj pomiaru dawał dość nierówne wyniki ze względu na niejednorodność drewna wczesnego i późnego.

Metodę tę zastąpiono metodą Janki, która polega na wciskaniu kulki stalowej o określonej średnicy (11,284 mm) w próbkę drewna. Badanie wykonuje się na specjalnej maszynie i trwa ok. 2 minut. Szybkość obciążania powinna wynosić 320 - 480 kG/min. Wynik wyrażony jest w kG/cm2 lub MPa. Dokonuje się co najmniej 4 wciski na każdym przekroju, więc jest możliwość uśrednienia pomiarów. Metoda ta też nie jest idealna, ale jest obecnie najbardziej rozpowszechniona.

Nowszą metodą, która sprawdza się lepiej np. w przypadku drewna iglastego, które ma niejednorodną strukturę jest metoda Brinella. Polega ona, podobnie jak w metodzie Janki, na wciskaniu kulki o średnicy 10 mm w próbkę drewna, jednak mierzy się nie siłę potrzebną do wciskania kulki, bo ta jest stała, a średnicę odciśniętego wgniecenia. Siłę potrzebną do wciśnięcia kulki różnicuje się w zależności od gęstości drewna. Np. dla drewna o małej gęstości stosuje się siłę 10 kG, dla bardzo zwartych 100 kG. Czas badania trwa ok. 1 minuty.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Twardo%C5%9B%C4%87_drewna


Dodane: 30-03-2016 07:57

Widok do druku:

listwy mdf

Poprzednie wpisy:

Następne wpisy: